Space ของ ถิรพร

              สิ่งที่กูคิดว่ามันอาจจะเกิด แต่กูไม่อยากให้เกิดขึ้นมันก็มาถึง  กูรู้อยู่ว่ากูมันไม่มีเวลาให้เพื่อนเอาซะเลย  กูรู้สึกผิดมากกับคำว่า มึงสนใจเพื่อนอยู่หรอแฟน  กูรู้อยู่ว่ากูอาจละเลยตกนี้ไปบ้าง  กูนึกแล้วว่าพวกมึงต้องเข้าใจกูผิด  ที่กูไปเล่นกับคนอื่นอ่ะ  แย้วไม่สนใจอ่ะ  ไม่ใช่กูไม่น้อยใจนะโว้ย  พวกมึงนั่งรถกันไป 2 คนหัวเราะ น่าสนุก เออกูก้อได้แต่ตามหลังอ่ะ  แย้วเวลานั่งเรียนอย่างนี้ นั่ง 2 2 1 ไม่ช่ายนั่งคนเดียวแย้วมีความสุขนะโว้ย  กูจะเป็นบ้าตาย  มันคุยไรกันว่ะทามไมกูไม่รู้เรื่องด้วย  กูรู้อยู่ว่าพวกมึงน้อยใจ ตอนม.5 ก้อไปกับคนนึง ม.6ยังไม่มีเวลาให้เพื่อนอีก  กูก้อรู้อยู่ว่ากูทำอะไรผิดไป แต่ก้อขอให้รู้ไว้ล่ะกานว่า ไม่ช่ายไม่เปงห่วง  ไม่ช่ายไม่แคร์ ไม่ช่ายไม่สนใจ  แต่เห็นว่ามันเหมาะแล้วมากกว่า อย่างไปทำหน้างี้  ความจิงให้เค้าไปนั่งรอก้อได้ แต่คิดไปอีกทีก้อไม่เอาดีกว่า เผื่อมานจะทำไรกันต่ออีก  อีกอย่างไม่ช่ายว่าเค้าจะไปไหนมาไหนกับไอ้นุ้ยซะตลอด แต่มันอาจจะใช้คำว่าเกินไปก้อได้จิงๆสำหรับการติดเพื่อน  เค้าไปที่เรียนก้อเพราะมีเหตุผลอื่น  อย่างวันไหนเค้านอนมันก้อไม่มา มันไม่อยากนอนที่เรียน  แต่ที่เค้าไปนอนที่เรียนเพราะอยู่ที่นั่นมันไม่มีวัตถุดึงดูดใจ  เช่น คอม โทรทัศน์งี้ มันทำให้มีสมาธิ  แย้วเรื่องที่ไปเที่ยวด้วยเหมือนกาน  ที่ไปอ่ะ เพราะไปด้วยเหตุผลที่ไม่ได้คิด  ด้วยความนึกสนุก แต่ไม่รู้จักคิด  กูยังโกดตัวเองอยู่เลย ทำไมกูต้องไปด้วย  แต่ดีเหมือนกาน ทำให้กูได้รู้ถึงนิสัยที่แท้จิงของมาน  กูอยากให้พวกมึงเข้าใจกูบ้าง กูมันเป็นพวกประเภทธุระมาก  พวกรู้จักคนไปหมด อีกอย่างกูขอโทดด้วยที่ไม่ได้ติดต่อเลยตอนช่วงที่ปิดไป  กูรู้อยู่ว่าต่างฝ่ายก้อต่างเข้าใจผิด  ไงกูก้อขอโทดแย้วกัน  ถ้ามึงไม่ช่ายเพื่อนกูแย้วครายจะมาเป็นเพื่อนกู  แย้วครายมานจะมารู้จักกูได้เท่ากับพวกมึงอีก  ไม่รู้ว่าจิงป่ะ ? กูรู้ว่าตอนที่กูมีปัญหาก็มีแต่พวกมึงเท่านั้นที่เข้าใจ มีแต่พวกมึงที่ปลอบกูได้  กูขอบใจนะที่มึงยังแคร์  ยังน้อยใจกูอยู่  เท่านี้มันก็ทำให้กูรู้สึกผิดมากแย้ว  กูรักพวกมึงจิงๆ   (เราและนาย)